Մայրենի

Մայրենի

Առ.1

Դու մի ասիլ, գնացել եմ հենց անտեր արջի վրա եմ կանգնել:

Որ հրացանիս լուլիցը բռնեց, ես էլ կոթը պինդ բռնեցի: Հիմի նա օլորում է, ուզում է կոտրի, ես էլ օլորում եմ, որ հենց անեմ ծերը վրեն ընկնի, հուպ տամ, ծուխը փորն անեմ: Բայց անտերը գլխի է ընկել, թողնում չի:

 

Ալաբա՛շ, բռնի հա՛ բռնի, հրես հա՛, հրես: Ամեն մինս մի ածխակոթ վեր կալանք, վազեցինք: Մի հաստլիկ մերուն ունեինք. ականջ դնենք, որ սրա ճղղոցը ներքի փոսերիցն է գալի: Վազ տվինք փոսերի վրա: Ածխակոթը քաշել ենք, հիմի էս անիրավին վեր ենք հատում, տալիս ենք, ինչ անում ենք, չենք անում, մերունը բաց չի թողնում. առաջներս խտըտած ձորն է ընկնում: Վերջը շատ տեղը նեղացրինք, չէ, թող արավ, փախավ:

 

Առ.2

Միայն էն օրերում ձորի վրա շատ ուրուր պըտիտ եկավ…

 

Առ.3

1-Բոցավառ,ուժեղ բարձր կրակ

2-Կարող է խարնաշփոթ է, չէ չէ պոզեր են

3-հասկացել է

4-Ուզում է հարձակվել

5-Քանի խելքս գլխիս է

6-մոռացել է

7-ձեռքը քաշել

8-հոգնեցի

9-հետքը գտա ետևից գնացի

10-վախեցա

11-իր մեջ ուժ գտավ

 

Առ.6

Երբ արջը սատկում է նրա վերևում ծիտիկները շրջում են։ Երբ նրա մեջքին են թռնում նա ավելի է կատաղում։Արջը կարողանում է երկու ոտքի վրա քայլել։

Advertisements

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s