Մայրենի, Uncategorized

Մայրենի

ՀՐԱԺԵՇՏ

Դու գնում ես՝ չգիտեմ ուր,
Լուռ ու տխուր,
Հեզ գունատվող աստղի նըման։

Ես գնում եմ տրտում-մենակ,
Անժամանակ
Ծաղկից ընկած թերթի նըման։

Դու գնում ես՝ չգիտեմ ուր,
Սրտակըտուր
Լացըդ պահած իմ հայացքից։

Ես գնում եմ լուռ անտրտում,
Բայց իմ սրտում
Ցավ է անվերջ, մահո՜ւ կսկիծ…

 

Ինչո՞ւ ընտրեցիր հենց այդ բանաստեղծությունը:

Որովհետև նա շատ գեղեցիկ է ասվում ,նա շատ լավ բանաստեղծություն է, ինձ դուր է գալիս։
Ի՞նչ ես զգում, տեսնում և լսում բանաստեղծությունը կարդալիս:

Զգում եմ տղրություն մենակություն,որ դու միայնակ ես։
Ի՞նչ ես մտածում և հիշում բանաստեղծությունը կարդալիս:

Մի տխուր բան, որ իմ հետ պատահել է։
Ինչպե՞ս կվերնագրեիր բանաստեղծությունը:

Միայնակ տխրություն

Advertisements

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s