Հարուստ մարդը

 

Մի մարդ այնքան աշխատում էր, չարչարվում էր նույն պես հարուստեր մնում: Մի օր էս մարդը ասաց
— Ես գնում եմ աստծո մոտ գանգատ տալու, ասեմ երբ պետք է այս հարստությունից պրծնեմ:
Գնում է գնում հանդիպում է կուշտ գայլին: Գայլը ասաց.
-ՈՒրե~ս գնում այ մարդ, -ասաց գայլը:
-Գնում եմ աստծո մոտ:
-Դե սպասի մի բան էլ ես ասեմ,- ասաց գայլը: Ասա մի կուշտ գայլ կա, բայց սոված է, երբ պիտի այս սովածությունից պրծնեմ եմ :
Մարդը ասաց.
— Այո` կասեմ ու գնաց:
Ճանապարհին հանդիպեց դժգոհ աղջկան:Աղջիկն ասաց.
-ՈՒր ե~ս գնում այ մարդ:
-Գնում եմ աստծո մոտ,գանգատ ունեմ ասելու:
-Դե որ գնաս աստծո մոտ ասա մի աղջիկն կա աղքաթ, տգեղ, անխելք, բայց ուրախ : Ասա,երբ պիտի այս ուրախությունից պրծնեմ եմ:
Ասաց.
— Լավ կասեմ ու գնաց:
Ճանապարհին նա հանդիպեց կանաչ ծառին: Կանաչ ծառը ասաց.
-ՈՒր ե~ս գնում այ մարդ:
-Գնում եմ աստծո մոտ,գանգատ ունեմ ասելու:
-Դե որ գնաս Աստծո մոտ ասա մի կանաչ ծառ կա էս լՃի ափին է աՃել, երբ պիտի չորանամ:
Մարդը ասաց.
-Կասե`մ կասե`մ:
Վերջապես մարդը հասավ Աստծո մոտ:Աստված տեսավ մարդուն ու հարցրեց.
-Ինչ է~բերել քեզ ինձ մոտ:
Մարդը պատմում է բոլորի գանգատների մասին և խնդրում է կատարել նրանք:Աստված պատասխանում է.
-Գնա հանգիստ ա`յ մարդ,բոլոր խնդրանքները կկատարեմ:

Advertisements

Ճամփորդություն Հովհաննես Թումանյանի տուն-թանգարան

Փետրվարի 24-ին մենք դասարով այցելեցինք Հովհաննես Թումանյանի տուն-թանգարանը։Ես այնտեղ ցանոթացա նրա ձեռագրերի հետ, տեսա նրա գրադարանը։Այցելեցի նրա աշխատասենյակը,ննջասենյակը,հյուրասենյակը,խոհանոցը և դստրերի սենյակը։ Եռաֆիլմով դիտեցինք Ձախորդ Փանոսի հեքիաթից մեկ հատված։Այդ ամենի մասին մեզ պատմեց և ծանոթացրեց այնտեղի աշխատակիցը։Շատ լավ օր էր։